बम्बई जाँदो, रूपियाँ कमाउँदो



सेरा रावल र जया रावल
सेरा रावल र जया रावल
तस्बिरः सरला गौतम

आडैमा कसैको भुनभुनले मेरो तन्द्रा भङ्ग भयो। ओहो! यो उकालोमा त म एक्लै पो छु। मेरो होश आयो।

सकिएको थियो द्वन्द्व। हान्दै थिए द्वन्द्वका बाछिटाले। दिनकै लर्को लागेर मान्छेहरू खालि हात भारततिर हुँइकिरहेको म देख्थें।

उँभोउँभो जाऊ, मुथिमुथि जाउ (माथि माथि जाउ)। मैले बाटो सोधेँ, उनीहरूले बताए।

बडेमानको ढुङ्गामा झोलाको आड लगाएर म पल्टिरहेकी थिँए। मेरो चाल देखेर लोकल साथी मलाई छोडेर टाप कसिसकेकी थिइन्। सोध्दै आउनु भनेर।

बाजुराको पान्डुसेनको उकालो थियो त्यो। वरिपरि रुख बिरुवा केही नभएको। आकाशमा नाङ्लो जत्रो घाम। बुरुन्चे सानो बोटको आडमा त्यो ढुङ्गा लाख थियो।

खाना खाएपछि उकालो लाग्न परोस् भन्ने त सराप नै हो रे। त्यसै भन्थे मान्छेहरू। मलाई त्यो दिन कसैले सरापेको थियो।

मेरो आडमा आएर गुनगुन गर्ने दुई बालक थिए।

बाटो बताएर फेरि आफ्नै धुनमा उनीहरू हराए। अक्सर नयाँ मान्छे देखेर दङ्ग पर्ने यो ठाँउमा उनीहरूले मलाई बाल दिएनन्।

मलाई बोल्ने तलतल झन् बढ्यो। दुवैले मकैको ठाँट चपाउँदै थिए।

मैले सुरु गरें। स्कुलबाट भाग्याको हो रे लौ। अल्छि लाग्यो पो भन्छन्। पढ्नु पो पर्छ मैले अर्ती दिएँ। उनीहरूले मेरो अर्ती गने पो।

जया रावल सात वर्षका र सेरा रावल नौ वर्षका थिए, पाँच वर्षअगि। पढाइको कुराले उनीहरूको ध्यान खिच्न सकिन।

मैले सोधें मोटर देख्याको छौं। हेडलाइटजस्ता आँखा अनि हातको पार स्टेरिङजस्तो। हात घुमाउँदै घुर्र्र्र गर्दै भने देख्याका।

नार्इं भन्लान् भनेको अर्कै आयो उत्तर। पान्डुसेनसम्म मोटर पुग्थ्यो वर्षाद्बाहेक त्यो बेला। सोचें त्यही देख्या होलान्। तल मोटर बाटोमा।

मोटर चढ्याका?

ढुक्कैसँग भने, ‘चढ्याको।’

कहाँकहाँ पुग्याको?

‘तराई र बम्बई सप्पैतिर गयाको।’ खल्ली पो परेछन्।

कँहा निको लाग्यो (राम्रो लाग्यो)?

सेरा बोल्यो, ‘तराई निको मान्दो म। बम्बई त गलाई(थकाई¬)लाग्दो।

जयाले भन्यो, ‘ना मकन बम्बई निको मान्दो। मस्तै फलफुल खान पाँइदो। नरिवलका पानी पाइप हालिहालिकन।’

यसो भन्दा ऊ कस्तो लोभियो अनि लोभलाग्दो देखियो।

फेरि सम्झ्यो नरिवलको पानी र भन्यो, ‘खाइरहन मन लाग्दो पुडो (थेगो) सकिजाँदो।’

पढाइतिर फेरि फर्काएँ, ‘यसरी भागेर हुन्छ पढेर के बन्ने?’

दुवैले पालैपालो भने, ‘बम्बई जाँदो रुपियाँ कमाउँदो।’

‘अनि के गर्ने पैसाले ?’

‘गुँड किन्दा, फलफुल, नरिवल सबै किन्दा। पैसा भएपछि सबै मिल्दो छ।’

उनीहरू यसरी रमाए। मानौं सबै कुरा मिलिसक्यो।

अनि?

‘आमाकन पेटीकोट चोलो किन्दा।’ मेरा हातका चुरा देखाएर भने, ‘चुरा पनि।’

सानो क्यामेरा थियो मेरो हातमा। त्यही देखाएर फेरि भने, ‘तम्राजस्तो क्यामेरा पनि किन्दा।’ अनि मज्जाले हाँसे।

सकिएको थियो द्वन्द्व। हान्दै थिए द्वन्द्वका बाछिटाले। दिनकै लर्को लागेर मान्छेहरू खालि हात भारततिर हुँइकिरहेको म देख्थें। बात मार्थें। लक्का जवान छोरा गुमाएर द्वन्द्व पीडितले पाउने पैसाको लागि धाउँदा–धाउँदा थाकेका बाबुहरू पनि। आँगनमा जीउ बिसाउने बेला दिल्ली बम्बईकै बाटोमा। फगत खालि हात।

सेरा र जयाको बम्बई सपना पनि भेट्न पाएँ।

हामी बिस्तारै उकालो लाग्दै गयौं। त्यो मकैको ठाँट उनीहरू चपाउँदै थिए अझै पनि। टाइम पास गरेका होलान्। स्कुलबाट भागेका न थिए।

दोबाटो आयो। छुटिने बेला भयो। ऊ त्यो बाटो जाऊ। मलाई बाटो देखाएर उनीहरू आफ्नै बाटो लागे। देखिने बेलासम्म मैले हेरिरहें।

उनीहरू अहिले के गर्दै होलान्। बम्बई गई पनि सकेकी!?

प्रकाशित १९ भदौ २०७३, आइतबार | 2016-09-04 10:40:23

प्रतिकृया दिनुहोस

  • लोकमान बहिर्गमनको हर्षबढाइँपछि ...

    जुन देशमा नायक नै छैनन्, त्यो देशमा कोही कसरी महानायक कहलाउँछ? म न, विपी कोइरालालाई ‘महामानव’ भनेको बुझ्छु, न राजेश हमाललाई ‘महानायक’। रेखा थापालाई...

  • 'पिताजी सामाजिक न्यायका जुझारु अभियन्ता हुनुहुन्थ्यो'

    बुवा पहिले कुक र सेफको रुपमा काम गर्नुहुन्थ्यो। तत्कालिन रोयल होटेलबाट वेटरको हैसियतमा काम सुरु गर्दै उहाँले कुकको रुपमा होटेल शङ्कर, होटेल ग्रीन,...

  • ओ मेरो रिक्सावाला दाइ!

    पारिलो घाममा अशोकले सुनाए घामजस्तै उज्याला सपना ‘नाला पुरिएको, ठाँउठाँउमा डस्टबिन राखिएको। रुख बिरुवा रोपेको, फूलहरू फुलेको। के भनुँ अरु। जो आँउछ...

  • अन्तरजातीय बिहेको दुखद् बकपत्र

    मेरो बाल्यकालमा दलित हुनुको विभेद अनुभव भएन। दौंतरीहरुले मलाई दलित भनेर कहिल्यै विभेद गरेनन्। डुल्दा, खेल्दा, खाँदा जुनैबेला पनि समान रुपमा...

  • पुस्तक हराएको सूचना

    म लत्याकलुतुक गलें। हराएको पुस्तक सकुशल उद्वार गर्नेे झिनो आशा पनि बाँकी रहेन। अब, एउटै विकल्प रह्यो, नयाँ पुस्तक किन्ने। यसबाट सहज रुपमा पुस्तकको...

  • माया त छैन, न्यानो त देऊ

    टिनले छाएका टिनकै टहरा अगाडि पुसको चिसोले थला परेका बूढाबूढीका खाक्कखुक्क ‘ताल नमिलेको ढिमे बाजा’जस्तो सुनिन्थ्यो। तैपनि ती भूकम्पपीडित जेष्ठ...

विचार

सुखद शुक्रबार

ब्लग

प्रविधि

रोचक

NepalKhabar Tweets

विशेष

  • सिंहदरबार रेट्रोफिटिङ गर्न टेण्डर निकाल्ने तयारी

    भूकम्पले क्षतिग्रस्त बनाएको सिंहदरबार रेट्रोफिटिङ (सबलीकरण) गरिने भएसँगै पुनर्निर्माणले गति लिने भएको छ। सिंहदरबार पुनर्निर्माण सचिवालयले भवनलाई...

  • पश्चिम सेतीले जगाएको आशा

    पश्चिमसेती जलविद्युत आयोजना अघि बढाउन वैधानिक रुपमा बाटो खुलेको छ। नेपाल विद्युत प्राधिकरण सञ्चालक समितिले बुधबार स्वीकृति दिएपछि ७ सय ५० मेगावाटको...

  • लण्डनले स्वागत गर्‍यो पहिलो चिनियाँ रेललाई

    चीनबाट बेलायतका लागि छुटेको मालबाहक रेल बुधबार लण्डन पुगेको छ। १८ दिनको यात्रापछि ७ हजार ५ सय माइल दूरी पार गरेर सो रेल पूर्वी लण्डनको बार्किङमा...

  • मधेशमा पाँच लाखको शक्ति प्रदर्शन: एमाले

    मधेशमा पाइला टेक्नै नपाउने चेतावनी खेपिरहेको नेकपा एमालेले मेचीदेखि महाकालीसम्म पाँच लाखभन्दा बढी जनता सडकमा उतार्ने तयारी भइरहेको बताएको छ।...